آموزش مهارت های ارتباط برقرار کردن به کودکان

6 / 10
از 6 کاربر

مرکز مشاوره گروه همراه

در این مرکز کلیه خدمات روانشناسی(مشاوره خانواده،مشاوره ازدواج،

مشاوره کودک و ...) و انواع خدمات مشاوره روانشناسی انجام میپذیرد

و شمارا به خواندن این مقاله دعوت مینماید:

 

آمــــوزش

مــهـــارت های ارتــباطــ بـــرقـــرار کـــردن

به کــــودکــــان

مهارت های ارتباط برقرار کردن مهارت هایی هستند که شالوده ی روابط اجتماعی موفق را می سازند و موجب شکل گیری رابطه ی دوستانه و صمیمی میان افراد می شوند. فراگیری این مهارتها برای کودکان ضروری است چون به آنها کمک می کنند هنگام ورود به اجتماع و آشنا شدن با هم سالانشان احساس اعتماد به نفس و مهم و دوست داشتنی بودن کنند. اغلب کودکان برای برقراری ارتباط با نزدیکان شان به دانستن  روش ها و راهکارهایی ساده و مناسب نیاز دارند. برخی از آنها  ممکن است مدت ها در کنار هم ، بازی و فعالیت کنند اما نتوانند ارتباطی فعال با هم برقرار کنند.

چون نخستین آشنایی ها و دوستی های کودکان با هم سالانشان تاثیری عمیق بر چگونگی روابط اجتماعی آن ها می گذارد. برای همین لازم است پدر و مادرها یا مربیانشان اینگونه مهارت هایی را با استفاده از روش هایی آسان به آن ها بیاموزند.

برای نمونه آنها می توانند با لبخند زدن و دست تکان دادن علاقه و اشتیاق خود را برای آشنا شدن با هم بازی های شان نشان دهند ، یا می توانند با گفتن جمله ای ساده و کوتاه مانند " سلام ، دوست داری با هم بازی کنیم ؟ " گفتگویی دوستانه را با او آغاز کنند.

بی گمان، کودکانی که دوستانی صمیمی و همدل دارند شادتر اجتماعی تر و موفق تر از کودکان منفعل و منزوی اند. چون می توانند نظرها، آرزوها ، ماجراها ، موفقیت ها و حتی شکست ها ی شان را با آن ها در میان گذارند و از هم نشینی و بودن در کنار آن ها لذت ببرند. کودکانی که نمی توانند به آسانی دوستی صمیمی برای خود برگزینند ناچارند همواره گوشه ای تنها بایستند و بازی دیگر همسالانشان را نگاه کنند. در حالی که می توانند وقتی کودکی به ؟آنها لبخند می زند به سمت او بروند و گفتگویی ساده و دوستانه ای را با او آغاز کنند. نخستین گام برای دوست یابی برقراری ارتباط این است که کودکان با مهارت های غیر کلامی ارتباط برقرار کردن آشنا باشند به یکدیگر سلام کنند نام خود را بگویند و آنگاه موضوعی جالب برای صحبت مطرح کنند.

الف) مهارت های غیر کلامی ارتباط برقرار کردن

این مهارتها به دو گروه اصلی تقسیم می شوند:

  1. زبان بدن ، که شامل زست ها، حرکت دست و پا ، چگونگی نشستن یا ایستادن ،حالت چهره ، تکان دادن سر و وضعیت ظاهر می شود.
  2. برقراری تماس چشمی ، که میل و علاقه ی به گفت گو کردن را نشان می دهد.

ب) سلام کردن

بیش تر کودکان ،، هم با استفاده از واژگانی مانند " سلام " یا " چطوری؟" و هم تغییر دادن حالت چهره ، آهنگ صدا، نحوه ی نشستن یا ایستادن خود  با دوستان و همسالانشان ارتباط برقرار می کنند. مهم نیست که آنها چه واژه ای هنگام سلام کردن به هم می گویند مهم این است که با لحن و چهره ای شاد و پذیرا به هم سلام  کنند.

پ) معرفی خود

بطور معمول ، کودکان در نخستین دیدارشان با هم خود را معرفی می کنند و می کوشند با نامیدن نام هم علاقه و اشتیاق شان را برای برقراری ارتباط نشان دهند.

ت) آغاز گفتگو

پس از لبخندی ساده ، سلام و معرفی خود لازم است یکی از آن ها پیش قدم شود و موضوعی جالب برای گفت و گو مطرح کند. گاهی پیش می آید که کودکان موضوعی برای سخن گفتن به ذهن شان نمی رسد . در چنین موقعیت هایی می توانند پرسشی ساده درباره ی کارها و فعالیت هایی که به تازگی انجام داده اند مطرح کنند. برای نمونه  " راستی ! تو کارتون جدید پنگون ها  را دیده ای ؟ " یا " شنیدی ! امروز در کلاس چه ماجرایی رخ داد؟

در آغاز گفتگو لازم است موضوعی مطرح شود که برای هر دو نفر آن ها جالب و جذاب باشد تا آن ها را به صحبت کردن با هم تشویق کند. بی گمان مطرح مطرح کردن موضوعی پیش پا افتاده و تکراری نه تنها انگیزه ای برای گفتگو به آن ها نمی دهد بلکه ممکن است همان رابطه ساده را نیز به پایان ببرد.

این مطلب ادامه دارد......

 

          در این مرکز کلیه خدمات مشاوره کودک به صورت کاملاً تخصصی انجام می پذیرد 

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :