روش 1،2،3

10 / 10
از 1 کاربر

 

 

 

 

روش 1،2،3

 

یکی از شایع ترین شکایات والدین این است که نمی توانند فرزندانشان را وادار کنند تا رفتاری مطابق میل آنها داشته باشند.برای درک بیشتر مطلب می توانیم خودمان را به جایفرزندانمانبگذاریم.آیا دوست داریم به ما بگویند کاری را انجام دهیم و همین حالا هم انجام دهیم؟خود من نسبت به این قبیل دستورات واکنش مناسبی نشان نمی دهم .از آن گذشته آنچه برای ما مهم است لزوماًدر فهرست اولویتهای فرزندانمان قرار ندارد.

وقتی کاری را از فرزندانمان می خواهیم باید خواسته خود را به شکلی حساب شده و خوشایند مطرح کنیم.باید به گونه ای حرف بزنیم که فرزندمان احساس کند مورد نیاز است و شخصیت مهمی است.بهتر است عبارات خود را با لطفاً شروع کنید و پس از انجام کار هم از آنها تشکر نمایید.این طرز برخورد همکاریهای بعدی را سبب می شود و فضایی مناسب در رابطه میان پدر و مادر و فرزند ایجاد می کند.برای مثال به فرزندتان بگویید:"عزیزم لطفاًلباسها را از خشک کن بیرون بیاور و برایم تا کن.من به کمک تو احتیاج دارم تا بتوانم شام را آماده کنم."وقتی لباسها تا می شود می توانید از فرزندتان به سبب کاری که انجام داده تشکر کنید."از کمکت متشکرم.به تنهایی و بدون کمک تو نمی توانستم همه کارها را انجام بدهم."

این روش ها روی کاغذ عالی به نظر می رسند و در زندگی هم عملاًموثر واقع می شوند.اما مواقعی هست که فرزند شما به شدت درگیر یک برنامه تفریحی و لذت بخش است.در این مواقع ممکن است  به درخواست کمک ما جواب مساعد ندهد. در این زمان است که می توانیم از روش 1،2،3 بسیار ساده است.ابتدا به فرزند خود می گویید که از او چه توقعی دارید. بعد به او توضیح می دهید که به آرامی تا عدد 3 شمارش می کنید.اگر به شماره 3 رسیدید و کار مورد نظر انجام نشد،دودش به چشم او خواهد رفت. فرزند شما نمی داند اگر مطابق میل شما رفتار نکند  چه مجازاتی انتظارش را می کشد.اینکه بچه ها تا حدی از پدر ومادرشان بترسند اشکالی ندارد.

 

 

وقتی از فرزندمان انجام کاری را می خواهیم و او طفره می رود،تا عدد 3 شمارش می کنیم.اگر به عدد 3 رسیدیم و فرزندمان واکنش مثبت نشان نداد،باید مجازاتی برای او در نظر بگیریم.حتی اگر مجبور شدیم تا عدد 3 شمارش کنیم اگر کار انجام شد باید از کودک تشکر نماییم.

 

 

 مرکز مشاوره گروه همراه- سعادت آباد

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :