روانشناسی
انحراف جنسی یا پارافیلیا چیست؟
![انحراف جنسی-](https://grohamrah.com/wp-content/uploads/2021/03/انحراف-جنسی-min.jpg)
انحراف جنسی یا پارافیلیا به رفتارها یا انگیزه های جنسی غیرطبیعی گفته می شود که با تخیلات و تمایلات شدید جنسی نمایان می گردند. این انگیزه ها و رفتارها ممکن است شامل اشیا، فعالیت ها یا موقعیت های غیرمعمولی باشند که معمولاً توسط افراد دیگر تحریک جنسی در نظر گرفته نمی شوند.
غالباً ممکن است پارافیلیا برای فردی که به آن نیاز دارد، باعث پریشانی قابل توجهی نیز در وی گردد. پارافیلیا می تواند منجر به مشکلات فردی، اجتماعی و شغلی شود و فرد مبتلا به پارافلیا را می توان “کینکی” یا “منحرف جنسی” نامید. این رفتارها اگر به طرف مقابل صدمه بزنند، ممکن است عواقب جدی اجتماعی و حقوقی نیز داشته باشند.
عریان گرایی شامل افرادی می شود که دستگاه تناسلی خود را در معرض دید غریبه ای بی خبر قرار می دهند. فرد مبتلا به این مشکل، که گاهی اوقات “نمایشگری” نامیده می شود، احساس می کند که قربانیان خود را غافلگیر، شوکه یا تحت تأثیر قرار می دهد. این شرایط معمولاً فقط شامل نمایش دادن است و هیچ اقدام دیگری انجام نمی شود. با این وجود، “نمایش ناپسند” غیرقانونی است. تماس واقعی جنسی با قربانی نادر است. با این حال، ممکن است فرد هنگام نمایش یا هنگام خیال پردازی در مورد آن، خودارضایی کند.
افرادی که دارای فتیش هستند، تمایلات جنسی به اشیا غیر زنده دارند و فرد با پوشیدن یا لمس آن شی تحریک جنسی می شود. به عنوان مثال، فتیش می تواند تمایل شدید به یک لباس از قبیل لباس زیر مردانه، لباس لاستیکی، کفش زنانه، لباس زیر زنانه یا لباس زیر زنانه باشد.
فتیش ممکن است جایگزین فعالیت جنسی با شریک جنسی شود یا ممکن است در فعالیت جنسی با شریک ادغام شود. هنگامی که فتیش تنها قسمت میل جنسی شود، از روابط جنسی اجتناب می شود. یک اختلال مربوط به آن، به نام جزئی گرایی، شامل تحریک جنسی توسط یک قسمت از بدن، مانند پا و دیگر نقاط بدن می باشد.
در این مشکل، تمایلات جنسی فرد به لمس یا مالش اندام تناسلی وی به بدن شخص غیر موافق و ناآشنا می باشد. در بیشتر موارد، مردان ناحیه تناسلی خود را بر روی یک خانم، اغلب در یک مکان عمومی شلوغ می مالند. این تماس با شخص دیگر غیرقانونی است.
افراد مبتلا به پدوفیلیا تخیلات، تمایلات یا رفتارهایی دارند که شامل فعالیت جنسی غیرقانونی با کودکان است. کودکان درگیر عموماً 13 ساله یا کمتر می باشند. این رفتار شامل در آوردن لباس های کودک، تشویق کودک به تماشای خودارضایی فرد سوءاستفاده کننده، لمس یا نوازش اندام تناسلی کودک و انجام اعمال جنسی با زور بر روی کودک می باشد.
برخی افراد مبتلا به پدوفیلیا که به عنوان پدوفیل های انحصاری شناخته می شوند، از نظر جنسی فقط به کودکان جذب می شوند و توسط بزرگسالان جذب نمی شوند. برخی از آن ها فعالیت خود را به محارم محدود می کنند، فقط درگیر فرزندان خود یا بستگان نزدیک می شوند. برخی دیگر کودکان دیگر را قربانی می کنند. پدوفیل های غارتگر ممکن است از زور استفاده کنند و یا قربانیان خود برای عدم افشای سوءاستفاده تهدید کنند. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی از نظر قانونی ملزم به گزارش چنین سو استفاده هایی از کودکان هستند.
افراد مبتلا به مازوخیسم از عمل – واقعی، نه شبیه سازی شده- تحقیر، ضرب و شتم یا تحمل رنج و عذاب برای تحقق هیجان جنسی و ارگاسم کمک می گیرند. این حالت ممکن است محدود به تحقیر کلامی باشد، یا ممکن است شامل کتک خوردن، بستن یا بدرفتاری باشد.
مازوخیست ها ممکن است با اعمالی مانند بریدن یا سوراخ کردن پوست یا سوزاندن خود، تخیلات خود را در مورد خودشان اجرا کنند. یا ممکن است به دنبال شریکی بروند که از تحمیل درد و تحقیر به دیگران لذت ببرد. فعالیت های آن ها با شریکشان به صورت اسارت، ضرب و شتم و تجاوز شبیه سازی می شود.
تخیلات و فعالیت های سادومازوخیستی در میان برخی افراد موافق معمول است. با این حال، در بیشتر این موارد، تحقیر و آزار و اذیت در خیالات انجام می شود. شریک فرد آگاه می باشد که این رفتار “یک بازی” است و از درد و آسیب واقعی جلوگیری می کند.
یک فعالیت مازوخیستی بالقوه خطرناک، گاهی اوقات کشنده، به صورت خفگی می باشد. با این فعالیت، فرد از طناب، حلقه یا کیسه های پلاستیکی برای القای حالت خفگی (قطع تنفس) در زمان ارگاسم استفاده می کند. این کار برای تقویت ارگاسم انجام می شود، اما گاهی باعث مرگ های تصادفی می شود.
افراد مبتلا به این اختلال خیالات مداوم جنسی ناشی از تحمیل رنج روحی یا جسمی (از جمله تحقیر و وحشت) به یک شریک جنسی دارند. این اختلال با اعمال پرخاشگری جزئی در فعالیته ای طبیعی جنسی – به عنوان مثال، رابطه جنسی خشن – متفاوت است.
در برخی موارد، سادیست های جنسی قادر به یافتن شرکای مایل به شرکت در فعالیت های سادیست هستند. در شدیدترین حالت، سادیسم جنسی شامل فعالیت های غیرقانونی مانند تجاوز، شکنجه و حتی قتل است که در این صورت مرگ قربانی باعث ایجاد هیجان جنسی می شود.
لازم به ذکر است که گرچه تجاوز جنسی ممکن است بیانگر سادیسم جنسی باشد، اما انگیزه آن ها تحمیل رنج برای اکثر متجاوزان نیست و درد قربانی به طور کلی هیجان جنسی متجاوز را افزایش نمی دهد. بلکه تجاوز جنسی شامل ترکیبی از رابطه جنسی و کسب قدرت بر قربانی می باشد. این افراد به درمان روانپزشکی نیاز دارند و ممکن است به دلیل این فعالیت ها زندانی شوند.
ترانس وستیسم یا فتیشیسم ترانس وستیک به عمل پوشیدن لباس زنانه توسط مردان دگرجنس گرا برای ایجاد یا افزایش برانگیختگی جنسی گفته می شود. تحریک جنسی معمولاً شریک واقعی را شامل نمی شود بلکه شامل خیال شریک زن می باشد. برخی از مردان فقط یک لباس خاص زنانه مانند لباس زیر می پوشند، در حالی که برخی دیگر کاملاً زنانه لباس می پوشند و با مدل مو و آرایش زنانه خود را تزئین می کنند. لباس پوشیدن به شکل جنس مخالف به عنوان ترانس وستیت مشکلی ندارد مگر اینکه لازم باشد فرد تحریک جنسی شود یا اوج جنسی را تجربه کند.
بیشتر انواع پارافیلیا نادر هستند و در مردان حدود 20 برابر بیشتر از زنان وجود دارد. با این حال، دلیل این اختلاف ثابت نشده است. اختلالات به جز در صورتی که با رفتار پرخاشگرانه همراه باشند یا طرف مقابل را اذیت کند، مضر نیستند. برخی از پارافیلیا ها – مانند پدوفیلیا، عریان گرایی، سادیسم و فروتوریسم – جرایم کیفری هستند.
اما داشتن خیالات یا رفتارهای پارافیلیک همیشه به این معنی نیست که فرد به بیماری روانی مبتلا است. تخیلات و رفتارها می تواند به حالت خفیف تری وجود داشته باشد که مانع روابط سالم نشوند، به خود شخص یا افراد دیگر آسیب نرسانند و جرایم کیفری را در پی نداشته باشند. آن ها ممکن است در هنگام استمنا یا رابطه با یک شریک به خیالات محدود شوند.
عواملی که باعث پارافلیا می شوند، مشخص نیستند. برخی از کارشناسان معتقدند که ناشی از آسیب دوران کودکی مانند سوءاستفاده جنسی می باشند. برخی دیگر اظهار می دارند که اشیا یا موقعیت ها اگر به طور مکرر و با یک فعالیت جنسی خوشایند همراه باشند، ممکن است تباعث حریک جنسی شوند.
در بیشتر موارد، فرد مبتلا به پارافلیا در ایجاد روابط شخصی و جنسی با دیگران مشکل دارد. بسیاری از پارافلیاها از دوران بلوغ شروع می شوند و تا بزرگسالی ادامه دارند. شدت و وقوع خیالات مرتبط با پارافیلیا در افراد متفاوت است، اما معمولاً با افزایش سن کاهش می یابد.